3 Maja w Jezioranach

W poniedziałkowe południe, w dniu 3 maja, Plac Jedności Narodowej w Jezioranach zgromadził wszystkich tych, którzy po raz 219 wraz z organizatorem uroczystości - Zespołem Szkół Ponadgimnazjalnych w Jezioranach - zapragnęli przeżywać rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 Maja - pierwszej w Europie, drugiej w świecie, dającej Polakom wolność i wiarę w lepsze jutro. Wydaje się, że właśnie dziś mocniej niż kiedykolwiek rozumiemy powagę tego dokumentu. W obecności zebranych dostojnych gości, pocztów sztandarowych, mieszkańców Jezioran i okolic wybrzmiał Mazurek Dąbrowskiego. Prawdziwy! Śpiewany! Przez dzieci. Przez młodzież. Przez wszystkich dojrzałych Polaków.  Potem "pozwolono przemówić poetom i zaistnieć narodu muzyce". Młodzież Liceum Profilowanego przy Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych w Jezioranach po przedstawionym fragmencie "Pana Tadeusza" A. Mickiewicza zatańczyła w pełnej gali, z dumą i godnością Poloneza - polski uroczysty taniec narodowy umiłowany dawniej zarówno przez lud jak i dwór królewski, wpisujący się w ceremoniał dworski polskich monarchów, a współcześnie inaugurujący niektóre bale i imprezy, podkreślając ich uroczysty charakter. Zaskoczyły widzów umiejętności młodzieży, zmieniające się nagle figury, przejścia, a nawet podnoszenia. Korowód dwudziestu tancerzy zakończył swój taniec ukłonem pod pomnikiem, gdzie symbolicznego odsłonięcia i przecięcia wstęgi dokonali przedstawiciel kombatantów- p. Piotr Bogorodź, ks. Dziekan Stanisław Jasiński i Zastępca Burmistrza Jezioran, p. Władysław Daliga. Pomnik jest symbolem wszystkich mieszkańców, którzy budowali Jeziorany ponad podziałami narodowościowo - kulturowo - religijnymi i których również w dniu dzisiejszym łączy jedna idea: by Jeziorany były miastem prężnie rozwijającym się,  przyjaznym małym i dużym przedsiębiorcom, turystom i przede wszystkim swoim obywatelom. To symbol przyjaźni, równości i wiary w realizację wszystkich dalekosiężnych planów zakładających lepsze jutro.

Uroczystość na Placu Jedności Narodowej w dniu 3 maja pozwoliła odczuć zebranym, że ich mała jeziorańska ojczyzna stała się domem, w którym przeważa potrzeba nieustannej odnowy umysłów i serc w duchu polskiej kultury i tradycji, w otoczeniu polskich symboli narodowych. Cieszy fakt, że nie tylko przestajemy się wstydzić własnych barw, ale także w duchu współczesnego patriotyzmu staramy się pielęgnować wszystko to, co nasze. Rodzime. Nigdy nie odebrane...

Kinga Tomaszewska